Σημαντικά στοιχεία για την κατάσταση των εργαζομένων του Ιδιωτικού τομέα προέκυψαν από έρευνα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ). Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 6.000 μισθωτών από όλη τη χώρα.
Μερικά από τα χαρακτηριστικά ευρήματα της έρευνας:
==> Το 35,5% των εργαζομένων δήλωσαν ότι εργάζονται παραπάνω από το κανονικό τους ωράριο τουλάχιστον μερικές φορές.
==> Στις μεγάλες επιχειρήσεις (περισσοτέρων από 250 άτομα) εργάζεται παραπάνω από το κανονικό ωράριο το 45,4% των εργαζομένων.
==> Οι Κλάδοι με τη μεγαλύτερη υπερωριακή απασχόληση είναι οι Κλάδοι των κατασκευών και της Μεταφοράς – αποθήκευσης.
==> Το 34,5% των εργαζομένων που εργάζονται υπερωριακά δήλωσαν ότι ΔΕΝ αμείβονται για την υπερωριακή απασχόληση, ενώ το 8,9% δήλωσε ότι λαμβάνει αντί για αμοιβή επιπλέον ώρες ή ρεπό. Τις υπερωρίες δήλωσε ότι τις αμείβεται το 54,7% των εργαζομένων που κάνουν υπερωρίες.
==> Ως μεγαλύτερος παράγοντας καταπόνησης με ποσοστό 60,1% είναι «η ισχυρή πίεση χρόνου ή ο μεγάλος φόρτος εργασίας» ενώ ακολουθεί με ποσοστό 58,8% η «παρατεταμένη καθιστική ή όρθια στάση».
Τα παραπάνω στοιχεία και πολλά άλλα της έρευνας δίνουν την “μεγάλη εικόνα” της κατάστασης στον Ιδιωτικό τομέα και βοηθάνε στη διαμόρφωση και ιεράρχηση των αιτημάτων μας.
Αγοραστική Δύναμη: 30% χειρότερα από το 2009
Σε οικονομική έκθεση του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ για το 2025 αναφέρεται ότι ο μέσος ονομαστικός μισθός το 2025 για τους εργαζόμενους στον Ιδιωτικό τομέα ήταν 18.134 ευρώ χαμηλότερος κατά 12% σε σχέση με το 2009 την τελευταία χρονιά πριν από την κρίση. (2009: 20.618 ευρώ)
Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα αν συγκρίνουμε τον μέσο πραγματικό μισθό, αν συνυπολογίσουμε δηλαδή τον πληθωρισμό. Βλέπουμε ότι ο μέσος πραγματικός μισθός το 2025 (2025: 14.998 ευρώ) έχει μειωθεί κατά 30% από το 2009 (2009: 21.736 ευρώ). Δηλαδή ο μισθωτός στην Ελλάδα είναι φτωχότερος κατά 30% από την τελευταία χρονιά πριν την οικονομική κρίση.
Αξίζει επίσης να αναφέρουμε ότι ενώ ο ονομαστικός μισθός αυξάνεται συνεχώς από το 2019 ο πραγματικός μισθός έμεινε στάσιμος.
Το βασικό συμπέρασμα που μπορούμε να βγάλουμε είναι ότι το τέλος της κρίσης και η ανάκαμψη της οικονομίας ΔΕΝ σήμανε την αυτόματη επαναφορά των δικαιωμάτων και της μισθολογικής μας κατάστασης όπως είχαν «υποσχεθεί» οι υποστηρικτές της άποψης ότι τα μνημόνια είναι μια προσωρινή κατάσταση.